مرگ من روزی فرا خواهد رسید در بهاری روشن از امواج نوردر زمستانی غبار آلود و دوریا خزانی خالی از فریاد و شور مرگ من روزی فرا خواهد رسیدروزی از این تلخ و شیرین روزهاروز پوچی همچو روزان دگرسایه ای ز امروز ها ‚ دیروزها دیدگانم همچو دالانهای تارگونه هایم همچو مرمرهای سردناگهان خوابی مرا خواهد ربودمن تهی خواهم شد از فریاد درد می خزند آرام روی دفترمدستهایم فارغ از افسون شعریاد می آرم که در دستان منروزگاری شعله میزد خون شعر خاک میخواند مرا هر دم به خویشمی رسند از ره که در خاکم نهندآه شاید عاشقانم نیمه شبگل به روی گور غمناکم نهند بعد من ناگه به یکسو می روندپرده های تیره دنیای من چشمهای ناشناسی می خزندروی کاغذها و دفترهای من در اتاق کوچکم پا می نهدبعد من با یاد من بیگانه ایدر بر آینه می ماند به جایتار مویی نقش دستی شانه ای می رهم از خویش و میمانم ز خویشهر چه بر جا مانده ویران می شودروح من چون بادبان قایقیدر افقها دور و پنهان میشود می شتابند از پی هم بی شکیبروزها و هفته ها و ماههاچشم تو در انتظار نامه ایخیره میماند به چشم راهها لیک دیگر پیکر سرد مرامی فشارد خاک دامنگیر خاکبی تو دور از ضربه های قلب توقلب من میپوسد آنجا زیر خاک بعد ها نام مرا باران و بادنرم میشویند از رخسار سنگگور من گمنام می ماند به

هشتگ فری ایران رو توی توییتر دنبال کنید !

کل دنیا چشم شون به ماست .

فیلتر شکنم کار نمیکنه ،

نمی تونم برم واتپد .

الان توانایی اینو دارم که همه تونو بکشم !

:|

سام وان ویل لاو یو ،

بات سام وان ایزنت می !

* من سکوت کردم و تو هم دیگه حرفی نزدی. نمیتونم برای آروم کردنت بهت بگم نه تو قلب کسیو نمیشکنی ، چون خودتم میدونی که این حقیقته. اما لویی تو لازم نیست قلب کس دیگه ای رو بشکونی ، من همیشه برای تو اینجام تو میتونی بیای و منو خورد کنی. برام مهم نیست ! من هرگز دست از دوست داشتنت برنمیدارم . * + کسی که اینارو مینویسه بیماره و منی که اینارو میخونم بیمارترم .برچسبها: لری ایز ریل +-- &nbsp نوشته ی مِـراع |

---